Στο βιβλίο του «Φυλάξου από τις δαιμονικές παγίδες¨ ο Αρχ. Παύλος Κ. Ντανάς μας δίνει όλες τις παραπάνω απαντήσεις και όχι μόνο σχετικά με τη δερματοστιξία (τατουάζ).

Αρχ. Παύλος Ντανάς, Ιεροκύρηκας

«ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΓΙΔΕΣ»

ΜΕΡΟΣ Β΄, σελ. 41

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32

Τί εἶναι ἡ δερματοστιξία ἤ τα τατουάζ;

Το σημάδεμα στήν ἀρχαιότητα λεγόταν «στίξη» (χτύπημα) ἤ «κατάστιξη» καί ἡ πράξη στιγματισμός. Το σημάδεμα τοῦ σώματος λεγόταν δερματοστιξία. Ἡ λέξη, ὅμως, πού χρησιμοποιεῖται εὐρέως εἶναι ἡ λέξη τατουάζ καί ἀπό τήν ὁποία εἶναι γνωστή ἡ ὅλη διαδικασία.

Ἡ λέξη «τατουάζ» προέρχεται ἀπό τή λέξη «tattoo», ὅρος που βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα τῶν ἀναζητήσεων στο διαδίκτυο ἀπό τό 1999! Ἡ λέξη «tattoo» εἶναι παράφραση τῆς λέξης «tattawing» τῶν Μαορί (Νέα Ζηλανδία). Στήν Πολυνησιακή διάλεκτο ή λέξη «Τά» σημαίνει σχέδιο καί «Ἀτουάζ» δηλώνει «αὐτόν που δίνει πνοή στά πλάσματα τῆς γῆς»! Μέ ἄλλα λόγια, τατουάζ σημαίνει «τό σχέδιο που σοῦ δίνει την προστασία τῶν θεῶν»! Ἐπιπλέον ἔχει τίς ἔννοιες «ἀνεξίτηλο σημάδι», «σχέδιο στο δέρμα», «μαρκάρω κάτι», «κεντῶ πάνω στο δέρμα»!

Ἡ ἱστορία τῶν τατουάζ ξεκινᾶ ἀπ’ τήν Νεολιθική ἐποχή, γύρω στο 5000 π.Χ. Το 1991 ὁ «Ὅτζι, δηλαδή ὁ ἄνθρωπος-πάγος» γέμισε τά πρωτοσέλιδα τῶν ἐφημερίδων σ’ ὅλον τον κόσμο, ὅταν το κατεψυγμένο σῶμα του ἀνακαλύφθηκε σε κοιλάδα τῶν Ἄλπεων. Το δέρμα τοῦ Ὄτζι φέρει 57 τατουάζ ζωγραφισμένα μέ ἄνθρακα. Στή Σιβηρία ἀνακαλύφθηκαν μούμιες ἡλικίας 2.400 χρόνων. Τα τατουάζ πού ἔφεραν στο σώμα τους ἀντιπροσώπευαν ποικιλία ζώων. Στήν ἀρχαία Αἴγυπτο τατουάζ ἔφεραν οἱ βασιλικοί ἀκόλουθοι καί οἱ ἱερεῖς τῶν εἰδώλων, γιά νά διακρίνονται.

Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες γνώριζαν την τέχνη τῆς δερματοστιξίας ἤδη ἀπό τήν μυκηναϊκή ἐποχή, ὡστόσο δέν ἔπαυαν νά τήν θεωροῦν ὡς συνήθεια τῶν βαρβάρων, χαρακτηριστικό δουλείας, ὑποτέλειας καί ὑποταγῆς.

Το τατουάζ σε αἰχμαλώτους πολέμου ἦταν ἀρκετά κοινό. Μετά την ήττα τῆς Σάμου ἀπό τούς Ἀθηναίους τους 5ο αἰώνα, οἱ Ἀθηναῖοι ἔκαναν τατουάζ μία κουκουβάγια -τὸ ἔμβλημα τῆς Ἀθήνας– στο μέτωπο τῶν αἰχμαλώτων, Ὅταν ἡ Σάμος μέ τή σειρά της νίκησε τοὺς Ἀθηναίους, οἱ Σάμιοι ἔκαναν τατουάζ στοὺς Ἀθηναίους αἰχμαλώτους ἕνα πολεμικό πλοῖο τῆς Σάμου ἀντίστοιχα.

Ὁ ἱστορικός Πλούταρχος, ἀηδιασμένος ἀπό τήν ἀπίστευτη ἀτίμωση πού ἔπεσε στούς 7.000 Ἀθηναίους και τούς συμμάχους τους πού πιάστηκαν αἰχμάλωτοι στις Συρακοῦσες τό 413 π.Χ., ἀναφέρει ὅτι τοὺς ἔκαναν τατουάζ στο μέτωπό τους, ἕνα ἄλογο (τό σύμβολο τῶν Συρακουσῶν) πρίν τούς πουλήσουν γιά σκλάβους στά ὀρυχεία.

Οἱ Ἰάπωνες τό χρησιμοποιοῦν γιά καλλωπιστικούς ἀλλά καί θρησκευτικούς λόγους, πιστεύοντας ὅτι μέ τα τουάζ μέ φίδια καί δράκους ξορκίζουν τους φόβους καί τοὺς ἐφιάλτες τους. Οἱ Ἰνδιάνοι τά εἶχαν ὡς φυλακτά, θεωρώντας ὅτι τούς προστάτευαν ἀκόμη καί ἀπό τὸν ἐχθρό στη μάχη! Κάποια ἀπό αὐτά, πού κυκλοφοροῦν ἀκόμη, συμβολίζουν τή μητέρα φύση καί τή λατρεία τῆς αἰώνιας μητέρας!

Στίς φυλές τῆς Ἀφρικῆς ἔχουν πάντοτε σχέση με τη θρησκεία, την φυλή καί τίς προλήψεις! Στίς Φιλιππίνες ὑπάρχει ἡ δεισιδαιμονία, σύμφωνα μέ τήν ὁποία, ὁ νικητής πολεμιστής ἤ κυνηγός ἔπαιρνε τή δύναμη τοῦ φονευμένου ἐχθροῦ ἤ τοῦ θηράματος ἄν τό ζωγράφιζε πάνω στο σώμα του!

Οἱ Σαμάνοι, ἤδη ἀπό τό 2000 π.Χ., χρησιμοποιοῦσαν το τατουάζ ὡς ἕνα εἶδος βελονισμοῦ. Οἱ Ἐσκιμῶοι καί οἱ κάτοικοι τῶν νησιῶν Φίτζι κάνουν τατουάζ, γιά νά ἐξασφαλίσουν τήν εὐτυχία στήν αἰώνια ζωή. Οἱ Θιβετιανοί πίστευαν ὅτι ἐκεῖνος, πού ἔφερε το τατουάζ εἶχε πετύχει τὴν ἐσωτερική γαλήνη καί ἁρμονία.

Οἱ κάτοικοι τοῦ Θιβέτ γρήγορα ἀποφάσισαν ὅτι ἐφαρμόζοντας τατουάζ μέ ἕνα ἱερό «μάντρα» -σύντομα στιχάκια ἤ καί μεμονωμένες λέξεις, που χρησιμοποιοῦνται στο διαλογισμό- καί προσθέτοντας μέσα στίς χρωστικές οὐσίες θεραπευτικά βότανα, θὰ ἔχουν συγκεκριμένα θεραπευτικά ἀποτελέσματα. Μία ἄλλη κοινή πρακτική στο τατουάζ -γιά λόγους ὑγείας– εἶναι ν᾿ ἀπεικονίσει κανείς μέ δερματοστιξία πάνω στο ἄρρωστο μέλος τοῦ σώματος, το εἴδωλο ἑνός Θεοῦ ἤ Θεᾶς. Στήν Ἰνδία ὁ Θεός μαϊμού (Hanuman) ἀπεικονίζεται σε ἐξαρθρωμένο ὦμο, γιά ν’ ἀνακουφίσει ἀπ᾿ τὸν πόνο.

Οἱ πρωτόγονοι λαοί συχνά ἔκαναν τατουάζ πρίν ἀπό μία τρομερή δοκιμασία ἤ μία ἐπικίνδυνη ἐπιχείρηση. Στήν ἀρχαία Βιρμανία (Burma), ἕνας ἐπίδοξος κλέφτης, που σχεδίαζε να ληστέψει μία παγόδα, πρῶτα ἔκανε ἕνα μαγικό τατουάζ για να τον προστατέψει κατά τή διάρκεια τῆς ἐπιχείρησης. Κατά τη διαδικασία τοῦ τατουάζ ὁ ἐπίδοξος ληστής ἔπρεπε νὰ ἐπαναλαμβάνει την μαγική ἐπίκληση.

Γεγονός εἶναι ὅτι πολλοί ἰδιοκτῆτες δούλων σημάδευαν τό «ἐμπόρευμά» τους, χωρίς κάποιο ἰδιαίτερο λόγο κι αὐτό φαίνεται ἀπό ἕναν Ἑλληνικό νόμο τοῦ 3ου αἰώνα π.Χ., πού σώζεται ἀποσπασματικά καί ἐπέτρεπε στούς «κύριους νά κάνουν τατουάζ στούς ἄτακτους σκλάβους, ἀλλά ἀπαγόρευε αὐτή τήν πρακτική σε ὅσους ἦταν ὑπάκουοι».

Τὰ τατουάζ, πού εἶχαν τή μορφή τιμωρίας δέν γίνονταν μέ προσεκτικό τρόπο καί δὲν ἦταν καλλιτεχνικά ἐμπνευσμένα. Το μελάνι χυνόταν πάνω στα χοντροχαραγμένα γράμματα πάνω στη σάρκα τοῦ αἰχμαλώτου, ποὺ εἶχε ἤδη σημαδευτεῖ μέ σιδερένιες βελόνες. Ἡ αίμορραγία ἦταν ἀναπόφευκτη καί συχνά ἡ ὅλη διαδικασία μποροῦσε νὰ εἶναι θανατηφόρα. Χωρίς συνθῆκες ὑγιεινῆς το τατουάζ ἦταν πάντα ἐπικίνδυνο καί ἔτσι ἔκανε περισσότερο ἔντονη τὴν ἰδέα, ὅτι ἦταν μορφή τιμωρίας.

Πῶς γίνονται τα τατουάζ;

Μία δερματοστιξία εἶναι ἕνα μόνιμο σημάδι ἤ ἕνα σχέδιο, που πραγματοποιήθηκε στο δέρμα σας μέ χρωστικές οὐσίες, που εἰσάγονται μέσω τσιμπημάτων στο ἀνώτερο στρῶμα τοῦ δέρματος. Μέ κάθε παρακέντηση, οἱ βελόνες εἰσάγουν μικροσκοπικά σταγονίδια μελανιοῦ,

Γνωρίστε τούς κινδύνους:

• Ἀλλεργικές ἀντιδράσεις. Οἱ βαφές τῶν τατουάζ – εἰδικά το κόκκινο, πράσινο, κίτρινο καί οἱ μπλέ χρωστικές οὐσίες– μπορεῖ νά προκαλέσουν ἀλλεργικές δερματικές ἀντιδράσεις, ὅπως ἐξάνθημα μέ φαγούρα στο χώρο τοῦ τατουάζ.

• Λοιμώξεις τοῦ δέρματος. Μία λοίμωξη τοῦ δέρματος, ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε νά προκαλέσει ἐρυθρότητα, πρήξιμο, πόνο καί πύον εἶναι δυνατόν να συμβεῖ μετά ἀπό τατουάζ.

• Ἀσθένειες αἵματος. Ἐάν ὁ ἐξοπλισμός που χρησιμοποιείται γιά τή δημιουργία τατουάζ ἔχει μολυνθεῖ μέ μολυσμένο αἷμα, μπορεῖ νά προσλάβει διάφορες ἀσθένειες που μεταδίδονται διά τοῦ αἵματος, συμπεριλαμβανομένων τοῦ τέτανου, τῆς ἡπατίτιδας Β καί τῆς ἡπα τίτιδας C.

• MRI ἐπιπλοκές. Σπάνια, τα τατουάζ ἤ το μόνιμο μακιγιάζ μπορεῖ νὰ προκαλέσουν πρήξιμο ἤ κάψιμο στίς πληγείσες περιοχές κατά τη διάρκεια ἐξετάσεων μαγνητικοῦ συντονισμοῦ (MRI).

Μερικά ἀπό τά ἐρωτήματα που δημιουργοῦνται γύρω ἀπό αὐτό τό ζήτημα εἶναι τὰ ἑξῆς:

• Πῶς μπορεῖ κάποιος που θέλει να κάνει ἕνα τατουάζ νὰ εἶναι σίγουρος ὅτι το στούντιο τηρεῖ ὅλους τούς κανόνες ὑγιεινῆς;

• Τά τατουάζ προκαλοῦν ὄντως κάποιες παρενέργει ες ἤ ἀσθένειες καί ποιές εἶναι· αὐτές;

• Πῶς μπορεῖ νὰ εἶναι βέβαιος κανείς, ὅτι οἱ βαφές πού θά χρησιμοποιηθοῦν γιὰ τὸ τατουάζ του, θά εἶναι φυτικές;

• Οἱ ἀπόψεις γύρω ἀπό αὐτό τό ζήτημα εἶναι πολλές. Πῶς μπορεῖ κάποιος, νὰ ἐνημερωθεῖ ἔγκυρα γιά τίς συνέπειες, πού ἔχουν τα τατουάζ στήν ἀνθρώπινη ὑγεία;

Γιατί, ὅμως, οἱ νέοι μας κάνουν τατουάζ;

• Γιά νά προκαλοῦν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἄλλων.

• Γιά ἐγωιστικούς λόγους.

• Γιὰ ἐπίδειξη καί μόδα.

• Γιά νά φαίνεται ὅτι ἀκολουθοῦν τὴν τέχνη.

• Γιά συναισθηματικούς λόγους.

• Γιά να καλύψουν τα μειονεκτήματά τους.

• Για να δείξουν τήν ἀφοσίωσή τους σε διάφορα πρόσωπα (γονεῖς, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές, θεατρίνους).

• Γιά νά ἐξευμενίσουν τα κακόβουλα πνεύματα, γιά να προσελκύσουν την καλή τύχη.

• Γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ὑπεράνθρωπες δυνάμεις.

• Γιὰ νὰ γίνει τὸ σῶμα πιό ἑλκυστικό καί ἐρωτικό. Στό περιοδικό Rolling Stones (Μάρτιος 2002, σελ. 40) περιγράφει ὁ διάσημος καλλιτέχνης τῶν τατουάζ Paul Booth, ὅτι κατά την διάρκεια πού ἔκανε το τατουάζ ἐπικαλοῦνταν τους «πελάτες» του, δηλαδή τούς δαίμονες νὰ τὸν βοηθήσουν καί νὰ ὁδηγοῦν τήν βελόνα. Δέν εἶναι χωρίς σημασία το γεγονός, πώς σε πολλούς λαούς τό τατουάζ γινόταν κατά την διάρκεια θρησκευτικῆς τελετῆς καί ὅσοι λάμβαναν μέρος ἐξαγνίζονταν πρῶτα και θυσίαζαν στούς Θεούς.

Γράφει πολύ χαρακτηριστικά ἡ ἐγκυκλοπαίδεια «ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ»: «Το τατουάζ ἦταν πράξη πού εἶχε πάντοτε μαγικό χαρακτήρα. Στίς περισσότερες κοινωνίες ἀναγνωριζόταν μαγική δύναμη σ’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιδίδονταν στο τατουάζ. Συνήθως τό τατουάζ ἀποτελεῖ δοκιμασία μυήσεως ἤ ἀναγνωρίσεως τοῦ φύλου, τοῦ ἀξιώματος κ.λπ. Γίνεται, ὅμως, περισσότερο γιά τή μαγική, προφυλακτική καί θεραπευτική αξία του!

Ἂς σημειωθεί, τέλος, ὅτι στις πρακτικές τῆς γιόγκα ὑπάρχει καὶ τὸ λεγόμενο «θεραπευτικό τατουάζ»! Λοιπόν, ἡ πανάρχαιη αὐτή συνήθεια, πού πλασάρεται σήμερα ἐπιτηδευμένα, ὡς μοντέρνα τάχα, δέν εἶναι και θόλου μα καθόλου ἀθώα…

Γιατί, ὅμως, εἶναι ἁμαρτία τό να κάνεις τατουάζ;

1) Ἡ Παλαιά Διαθήκη καταδικάζει τήν δερματοστιξία: «Μην κάνετε χαρακιές στο σώμα σας για χάρη νεκροῦ, καὶ μὴν χαράζετε ἀνεξίτηλα σχέδια στο δέρμα σας. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος» (Λευιτ. 19, 28).

2) Ὁ Χριστιανός πρέπει νὰ ἀκολουθεῖ τὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Η οὐκ οἶδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν;» (Α΄ Κορ. 6,12-20). Το σώμα μας δέν ἔχουμε δικαίωμα, να το κακοποιοῦμε, να το φθείρουμε καί νά τό μολύνουμε, γιατί εἶναι κατοικητήριον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, που καλείται να ἐνδυθεῖ τὸν ἁγιασμό, τήν ἀφθαρσία καὶ τὴν ἀθανασία.

Ἄρα, ὀφείλουμε να δοξάζουμε τον Θεό μέ τὸ σῶμα μας καί μέ τὸ πνεῦμα μας, γιατί καί τά δυό ἀνήκουν στο Θεό!

3) Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἀπαγόρευσε την τακτική τῶν τατουάζ, γιατί τό ἀνθρώπινο πρόσωπο ἀντικατοπτρίζει τὴν εἰκόνα τῆς θείας ὀμορφιᾶς.

4) Τον 8ο αἰώνα ἡ Ἐκκλησία μας καταδίκασε την ἀποτύπωση οἱουδήποτε συμβόλου πάνω στο σῶμα τῶν πιστῶν, ὡς εἰδωλολατρικό κατάλοιπο καί ὡς πρακτική τῶν βαρβάρων.

5) Το τατουάζ δείχνει την φιλαυτία μας, την φιλαρέσκεια καί τήν θεοποίηση τοῦ σώματος.

6) Συνηθίζουν πολλοί νά κάνουν θρησκευτικά τα τουάζ. Εἶναι ἀπαράδεκτο, γιατί ἐντάσσεται στὸ πνεῦμα τῆς μαγείας. Ὁ Χριστός θέλει να χαράξουμε στις καρδιές μας τό ὄνομά Του, τούς Ἁγίους καί τίς εἰκόνες τους. Το θρησκευτικό τατουάζ δημιουργεί μία ψευδοευλάβεια.

7) Ὀφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ὅτι πρέπει να ἔχουμε σεμνότητα καί ταπείνωση. Συνεπῶς, δὲν εἶναι κόσμιο το να τρυπάει κανείς το σώμα του.

8) Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέει ὅτι «ἐγώ φέρω στο σώμα μου τα σημάδια τοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. 6,17). Ποιά εἶναι τὰ σημάδια αὐτά; Οἱ δοκιμασίες, οἱ πειρασμοί, οἱ ἀσθένειες, τα ναυάγια, καί ὅ,τι ὑπέμεινε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, δείχνοντας ἔτσι τήν ἀφοσίωσή του.

9) Ὁ Χριστιανός δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τά τατουάζ, γιατί ἔχει λάβει τό άγιο Χρίσμα μέσα στο άγιο Βάπτισμα. Μὲ τὸ ἄγιο Μύρο γίνεται μία καινούργια ἔκχυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στην ψυχή καί τὸ σῶμα. Κι ἔτσι μεταμορφώνεται καί γίνεται ἅγιος.

10) Υπάρχουν τατουάζ, που φέρουν το διάβολο, δράκους καί ἄλλα παρόμοια, μέ ἀποτέλεσμα οἱ νέοι μας νὰ δαιμονίζονται. Μία κοπέλα ἡ ὁποία πήγε σε Ναό τῶν Ἀθηνῶν γιὰ νὰ σταυρωθεί, μόλις ἔπεσε ὁ Σταυρός πάνω στο τατουάζ ἄρχισε νὰ βγάζει κραυγές…

11) Προετοιμάζει τό ἔδαφος γιὰ τὸν Ἀντίχριστο. Ἔξοικειώνεται κανείς μέ τό σφράγισμα. Ὁ Ἀντίχριστος, μᾶς λέει το βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, «καί ἐπιβάλλει σ’ ὅλους, τους μικρούς καί τους μεγάλους, τους πλούσιους καὶ τοὺς πτωχούς, τοὺς ἐλεύθερους καί τούς δούλους νὰ δεχθοῦν στοὺς ἑαυτούς τους χάραγμα στο δεξί τους χέρι ἤ στα μέτωπά τους» (13, 16-18).