Υπάρχουν, αγαπητοί μου, υπάρχουν άνθρωποι, που αν τους πεις κάτι για την εκκλησία, αμέσως απαντούν: Τι κάθεσαι, μωρέ, και ασχολείσαι μ’ αυτά τα πράγματα; Εκκλησίες, παπάδες, λιβάνια, λειτουργίες και λιτανείες, όλα αυτά στην εποχή μας είνε περιττά πράγματα. Θεός δεν υπάρχει. Κι αφού δεν υπάρχει Θεός, τι μας χρειάζονται; Όλα είνε ψέματα…

***

Δεν υπάρχει Θεός! Ποιοι το λένε; Είνε αυτοί σοφοί και επιστήμονες, που έστυψαν τα μυαλά τους και άσπρισαν τα μαλλιά τους στην επιστήμη; Όχι. Οι μεγάλοι επιστήμονες πιστεύουν στο Θεό. Ένας Μπράουν, που ανακάλυψε τους πυραύλους, όταν ήρθε στην Ελλάδα κι επισκέφθηκε ένα νησί των Κυκλάδων, το πρωί της Κυριακής μόλις άκουσε την καμπάνα πήγε στην εκκλησία και με μεγάλη ευλάβεια παρακολούθησε τη θεία λειτουργία.

Αυτοί που στον τόπος μας λένε πως δεν υπάρχει θεός και προσπαθούν να δηλητηριάσουν το λαό με το αφιόνι της απιστίας, είνε κάτι νεαροί, που λένε πως φοιτούν στο πανεπιστήμιο, και πανεπιστήμιο δεν γνωρίζουν· είνε κάποιοι που πήραν το δίπλωμά τους, αλλά έκλεισαν τα βιβλία κι όλο τον καιρό τους τον περνούν στα καφενεία· είνε κάτι επιπόλαια και ημιμαθή πνεύματα. Αυτοί λένε πως δεν υπάρχει Θεός. Αυτί είνε οι άθεοι των ημερών μας. Τι ν’ απαντήσουμε σ’ αυτούς;

***

Πολλά θα μπορούσε ν’ απαντήσει κανείς στους αθέους των ημερών μας. Αλλ’ εμείς εδώ θ’ απαντήσουμε με απλή γλώσσα αναφέροντας μερικά παραδείγματα.

Εάν ένας, αγαπητέ μου, σου δείξει ένα σπίτι και σου πει: Βλέπεις το σπίτι αυτό; Χτίστηκε μόνο του. Κάποια μέρα τα λιθάρια κύλισαν μόνα τους απ’ το βουνό, ήρθαν εδώ, πελεκήθηκαν μόνα τους, έγιναν τετράγωνα λιθάρια κατάλληλα για οικοδομή, και μόνα τους, χωρίς ανθρώπινο χέρι, το ένα τοποθετήθηκε πάνω στ’ άλλο και έτσι χτίστηκε όλο το σπίτι. Έπειτα μόνα τους ήρθαν τα ξύλα, πελεκήθηκαν μόνα τους και έγιναν πόρτες και παράθυρα. Έτσι μόνα τους κατόπιν ήρθαν τα μωσαϊκά και στρώθηκαν. Έτσι μόνα τους ήρθαν τα τζάμια και μπήκαν στη θέση τους. Έτσι μόνα τους ήρθαν τα κεραμίδια και μπήκαν στη στέγη. Έτσι όλο αυτό το σπίτι που βλέπεις έγινε μόνο του, χωρίς σκέψη και χέρι ανθρώπου… Τι λες; Αν έτσι σου μιλούσε ένας, τι, θα πίστευες στα λόγια του; Θα παραδεχόσουν ότι το σπίτι φύτρωσε έτσι; Ποτέ. Και αν ο συνομιλητής σου επέμενε στα λόγια του, θα άρχιζες να αμφιβάλλεις αν το μυαλό του λειτουργεί κανονικά και θα καλούσες το «100» να τον πάρει και να τον πάει στο φρενοκομείο.

Το σπίτι το χτίζει ο άνθρωπος. Αλλ’ αυτό το μεγάλο, το απέραντο σπίτι που λέγεται κόσμος, ποιος το ’χτισε; Η μόνη λογική απάντησης είναι ότι κάποια ανώτερη δύναμις έχτισε τον κόσμο, και αυτή η ανώτερη δύναμις είναι και λέγεται Θεός. «Πας οίκος κατασκευάζεται υπό τινος, ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός», λέει ο απόστολος Παύλος.

Αλλ’ ο κόσμος αυτός που βλέπουμε δεν έχει μονάχα ύπαρξη έχει και κίνηση. Εάν λοιπόν ο φίλος σου, που σου ’δειξε το σπίτι και σου είπε ότι φύτρωσε έτσι, σου δείξει τώρα ένα πλοίο που ταξιδεύει στη θάλασσα και σου πει ότι αυτό το πλοίο όχι μονάχα έγινε μόνο του, χωρίς ναυπηγό, αλλά και ότι μόνο του άρχισε να κινείται, μόνο του κατόρθωσε να βγει απ’ το λιμάνι, μόνο του ταξιδεύει μέσα στις θάλασσες, χωρίς καπετάνιο, και φτάνει στον προορισμό του, τι, θα πίστευες στα λόγια του; Ποτέ. Γιατί πλοίο χωρίς καπετάνιο δεν υπάρχει. Υπάρχει κάποιος που το κυβερνάει. Διαφορετικά θα είχε πέσει πάνω στους βράχους και θα είχε γίνει κομμάτια. Τα πλοία έχουν κυβερνήτες και η τεράστια αυτή σφαίρα που λέγεται γη και ταξιδεύει αιώνες τώρα μέσα στο σύμπαν δεν έχει κυβερνήτη; Η λογική αποκρούει μια τέτοια απάντηση.

Ακόμη ένα παράδειγμα: Αν ο φίλος σου μια νύχτα σου δείξει τον ουρανό και σου πει πως ένα μικρό φως που κινείται είναι ένας νέος πύραυλος, και σου πει πως αυτός ο πύραυλος έγινε μόνος του, θα το πίστευες; Ένας πύραυλος είναι ένα έξοχο έργο που κατασκευάζουν με πολλή σκέψη και κόπο οι επιστήμονες του αιώνος μας και καυχώνται γι’ αυτό. Ένας πύραυλος έργο ανθρώπων. Αλλά τι είναι, παρακαλώ, ένας πύραυλος μπροστά στα εκατομμύρια και δισεκατομμύρια σφαίρες που κινούνται αιώνες τώρα μέσα στο απέραντο σύμπαν; Ο πύραυλος ένα μικρό και ασήμαντο πραγματάκι, μια μπίλια που παίζουν τα μικρά παιδιά στην αυλή του σπιτιού τους. Αλλοίμονο θαυμάζουμε τον άνθρωπο που κατασκεύασε τον πύραυλο, και δεν θαυμάζουμε το Δημιουργό του παντός που κατασκεύασε εκατομμύρια και δισεκατομμύρια άστρα, που είναι τεράστιοι πύραυλοι! Δυστυχώς υπάρχουν οντάρια που λένε ακόμα ότι όλα παρουσιάστηκαν έτσι.

***

Αλλά δεν είναι μονάχα η ύπαρξης και η κίνησης των ουρανίων σφαιρών που μας κάνουν να παραδεχθούμε πως υπάρχει Θεός, είναι και κάτι ανώτερο απ’ αυτά. Είναι η ζωή, η ζωή που υπάρχει σ’ όλα τα ζώα, μικρά και μεγάλα. Πάρτε για παράδειγμα ένα μυρμηγκάκι. Τι είναι ένα μυρμηγκάκι; Και όμως οι επιστήμονες που κάθησαν και μελέτησαν τη ζωή του μυρμηγκιού απόρησαν και θαύμασαν για τα τόσα μυστήρια που κρύβει η ζωή του. Εμείς οι άνθρωποι, αν και διαθέτουμε τόσα μέσα, δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα τι καιρός θα ’ναι αύριο. Αλλά τα μυρμήγκια ξέρουν πότε τελειώνει ο χειμώνας και βλέπεις να βγάζουν απ’ τις αποθήκες τους ό,τι άχρηστο έχει μαζευτεί και να ετοιμάζονται για τη νέα τους σοδειά. Και μόνο αυτό; Τα μυρμήγκια δεν έχουν ασύρματο και τηλέφωνο για να συνεννοούνται, έχουν όμως μπροστά στο κεφαλάκι τους κάτι μικρές λεπτές κεραίες, που λες κ’ είναι κεραίες ασυρμάτου, και μ’ αυτές συνεννοούνται και βλέπεις σε μια στιγμή να μαζεύονται σ’ ένα σημείο όλα τα μυρμήγκια σαν να ’γινε συναγερμός και επιστράτευσης. Τα μυρμήγκια έχουν τάξη και πειθαρχία και ακρίβεια. Έχουν τέχνη και επιστήμη. Όταν μαζεύουν τους σπόρους του σταριού και τους πηγαίνουν κάτω στις υπόγειες αποθήκες, προτού να τους αποθηκεύσουν κόβουν το σπόρο στα δυο, στη μέση, για να μη μπορεί ο σπόρος να φυτρώσει, γιατί τον προορίζουν για τροφή.

Σας ρωτώ: Ποιος έκανε το μυρμήγκι και ποιος του δίδαξε αυτά τα πράγματα; Είναι πράγματα αξιοθαύμαστα, που μια μονάχα ερμηνεία δέχονται, πως είναι δημιουργήματα του Θεού. Όλοι οι επιστήμονες να μαζευτούν δεν μπορούν να κάνουν ένα μυρμήγκι. Φτάνει ένα μυρμήγκι ν’ αποδείξει πως υπάρχει Θεός. Αλλά δεν είναι μονάχα το μυρμήγκι. Είναι και η μέλισσα και τα πουλιά και τα ψάρια και τα ζώα και πάνω απ’ όλα είναι ο άνθρωπος. Και όλα μαζί αλλά και το καθένα χωριστά φωνάζουν ότι υπάρχει Θεός.

Είχε λοιπόν δίκιο ο προφήτης Δαυΐδ όταν έλεγε ότι μονάχα ένας που έπαψε να σκέπτεται λογικά μπορεί να λέει πως δεν υπάρχει Θεός: «Είπεν άφρων εν καρδία αυτού. Ουκ έστι Θεός»

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ: “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ”