«Ημείς φρίττομεν αδελφοί εννοούντες τα υψηλά καί μεγάλα καί θαυμαστά της Κυριακής καί Αναστάσιμου ημέρας προνόμια, άτινα εισί ταύτα:

α) Ή Κυριακή είναι ή αρχή της δημιουργίας της αισθητής κτίσεως, ην ό Πατήρ ιδιαιτέρως ενήργησε, καίτοι συνεργούντων καί του Υιού καί του Πνεύματος.

β) Ή Κυριακή έγινε αρχή εκ μέρους της ανακαινίσεως της κτίσεως, ην ενήργησε ό Υιός ιδιαιτέρως δια της αυτού Αναστάσεως.

γ) Ή Κυριακή είναι εκ μέρους της ανακαινίσεως της κτίσεως, το Πνεύμα το ‘Άγιον, κατελθόν εν Κυριακή εις είδος πύρινων γλωσσών, καί φώτισαν καί τελείωσαν τους Αποστόλους. Ιδού πόσον τίμησε την Άγίαν Κυριακή όλη ή Άγία Τριάς.

δ) Ή Κυριακή είναι ογδόη:

Διότι μετά την έβδομη αριθμείται, καί υπεραναβέβηκε τον εβδοματικό καί ιουδαϊκό σαββατισμό, κατά τον Αθανάσιο, κατά τον Βασίλειον, καί κατά τον θεολόγο Γρηγόριο.

1. Διότι καί ή εν τη Κυριακή γενομένη Ανάστασις του Κυρίου ογδόη εστίν, αριθμούμενη μετά τάς επτά Αναστάσεις, τάς γενομένας προ της Αναστάσεως αυτού, κατά τον Θεσσαλονίκης Γρηγόριο.
2. Όγδοη λέγεται, ότι ό Κύριος άναστάς κατά την ογδόην, καί φανείς εις τους Αποστόλους, πάλιν μετά οκτώ ημέρας έφάνη εις αυτούς, παρόντος καί του Θωμά.
3. Διατί αί μεν άλλαι Δεσποτικαί εορταί, μίαν μόνην φοράν τον χρόνον εορτάζονται, ή δε Κυριακή εορτάζεται εις κάθε οκτώ ημέρας, καί ακολούθως εορτάζεται πενήντα δύω φοραίς τον χρόνον. Ιδού πόσον ανωτέρα καί υπερέχουσα των άλλων εορτών είναι ή Κυριακή!

ε) Ή Κυριακή είναι μία, καθώς την ονομάζει ό Μωυσής «καί έγένετο εσπέρα καί έγένετο πρωί ήμερα μία» (Γεν. 1,5).

στ) Ή Κυριακή είναι εικών καί προοίμιον του μέλλοντος αιώνος. Όθεν ό Μ. Βασίλειος απορήσας διατί ωνόμασε αυτήν ο Μωυσής μίαν, καί ουχί πρώτη λέγει: «Ίν’ ούν προς την μέλλουσα ζωήν την έννοια ημών απαγάγη, μίαν ωνόμασε του αιώνος την εικόνα, την απαρχήν των ημερών, την ομήλικα του φωτός, την Αγίαν Κυριακή, την τη Ανάστασι του Κυρίου τετιμημένην».

ζ) Ή Κυριακή τόσον υπερέχει του Σαββάτου, όσο υπερέχει ή αλήθεια καί τελειότης της αρχής καί του τύπου καί της σκιάς, κατά τον Θεσσαλονίκης Γρηγόριο…

η) Εν τη Κυριακή θέλει έλθη ό Κύριος κατά την δευτέρα Παρουσία, όθεν είπεν ό θεοφόρος Μάξιμος, «του Κυρίου κατά την ογδόη ήμέραν (ήτις είναι ή Κυριακή, ουδεμία γαρ άλλη ογδόη εστί) φανερουμένου, τουτ’ εστί κατά την Παρουσίαν αυτού»… θ) Εν τη Κυριακή έχει να γένη ή κοινή Ανάστασις των νεκρών, καί ουχί εν άλλη ημέρα, όθεν είπεν ό Θεσσαλονίκης Γρηγόριος «τοσούτο τη Κυριακή το περιόν καί σεβάσμιόν, δια το κατ’ αυτιών υπερευλογημένον τέλος, καί την ελπιζομένην κατ’ αυτήν κοινήν των απάντων Άνάστασιν»…

ι) Εν τη Κυριακή μέλλουν οί Δίκαιοι να εισέλθουν εις την τελεί αν κατάπαυσιν της αιωνίου εκείνης καί απέραντου ζωής, κατά τον αυτόν Άγιον…

ία) Ή Κυριακή τώρα μεν είναι εικών του μέλλοντος αιώνος, τότε δε έσται αυτός εκείνος ό όγδοος αιών.

Επειδή γαρ εν Κυριακή έχει να γένη ή Δευτέρα Παρουσία, ως είπεν ανωτέρω ό θείος Μάξιμος, καί ή Ανάστασις των νεκρών, καί ή απόλαυσις των Δικαίων, ως είπεν ό Θεσσαλονίκης Γρηγόριος. Πολλοί δε Άγιοι λέγουσι ότι έχει να έλθει ό Κύριος, ό άδυτος Ήλιος της δικαιοσύνης, εν τω μεσονυκτίω της Κυριακής, ως τούτο συμπεραίνεται από το ευαγγελλικόν εκείνο «μέσης δε νυκτός κραυγή γέγονεν, ιδού Ο Νυμφίος, εξέρχεσθε εις απάντησιν αυτού».

Τούτου χάριν ή Κυριακή εκείνη, άφ’ ου μίαν φοράν καταυγασθεί από τάς ακτίνας του νοητού Ηλίου Χριστού, δεν λαμβάνει πλέον εσπέρα, άλλ’ έσται μία ημέρα ανέσπερος καί αδιάδοχος εις αιώνας αιώνων…».

(Από την ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ του Αγίου Νικόδημου Άγιορείτου)