Ἀνατροφὴ τοῦ παιδιοῦ.

Ναί, πρέπει νὰ φροντίζουν οἱ γονεῖς γιὰ ὅλα αὐτά. Αλλὰ ἐκεῖ θὰ σταματήσουμε; Ὄχι. Δὲν ἔχει μόνον φυσικὰς ἀνάγκας παιδί· ἔχει καὶ πνευματικάς καὶ ἠθικάς. Το να γεννήσης παιδί δὲν εἶνε καὶ κανένα δύσκολο πράγμα. Γιατὶ καὶ τὰ σκυλιὰ καὶ τὰ γατιὰ καὶ οἱ λύκοι καὶ τὰ λιοντάρια γεννανε. Δὲν τὸ λέω ἐγὼ αὐτό, τὸ λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος Πότε, λέει, θὰ σὲ ὀνομάσω πατέρα; Ὄχι ἂν γεννήσῃς, ὅπως γεννοῦν τὰ ζῷα, ἀλλ’ ἐὰν ἀναθρέψῃς τὸ παιδί σου· θὰ σὲ ὀνομάσω πατέρα, όταν κατορθώσης μέσ’ στὴν ψυχὴ τοῦ παιδιοῦ νὰ φυτέψῃς ὅ,τι ὡραῖον καὶ ὑψηλὸν ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον, καὶ νὰ ξεῤῥιζώσῃς ὅ,τι κακὸ καὶ ἄχρηστο εἶνε. Αὐτὸ εἶνε τὸ μεγάλο καὶ πιὸ δύσκολο, ποὺ προσιδιάζει στὸν ἄνθρωπο.

Θὰ σὲ ὀνομάσω πατέρα, όταν πάρῃς τὸ παιδὶ καὶ τὸ ἀναθρέψῃς, καὶ τὸ ἀναδείξῃς, νὰ τὸ κάνῃς ἄνθρωπο· νὰ τὸ ἀπαλλάξῃς ἀπὸ κακίες καὶ ἐλαττώματα, καὶ στὴ θέσι τους νὰ φυτεύσης τὰς άρετάς, γιὰ νὰ γίνῃ μία νέα κτίσις, ἔνας νέος άνθρωπος, όπως λέγει ὁ ἀπόστολος (βλ. Β΄ Εορ. 5,17. Γαλ. 6,15. Έφ. 2,15 4,24). Αὐτὴ εἶνε ἡ ἀποστολή τῶν γονέων. Ὄχι τὸ γεννᾶν ἀλλὰ τὸ ἀνατρέφειν σὲ κάνει πατέρα. Δὲν θὰ σὲ ὀνομάσω πατέρα, όταν ἁπλῶς ζῆς τὸ παιδί σου, ἀλλὰ ὅταν τὸ ἀνατρέφης σύμφωνα με τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τι θὰ πῇ αὐτό;

Μὲ ἁπλούστερα λόγια. Το παιδάκι που βρίσκεται στην κούνια, μόλις ἀρχίση νὰ μιλάῃ, ή πρώτη λέξις που πρέπει να μάθῃ δὲν εἶνε «μαμάκα» καὶ «μπαμπάκα»· ή πρώτη λέξις είνε ὁ Χριστός. Καὶ ὅταν κουνάει τὰ εὐλογημένα χεράκια του, ἀπὸ μικρὸ – μικρὸ νὰ τὸ μάθῃς νὰ λέῃ τὸ «Ἅγιος ὁ Θεός…», τὸ «Κύριε, ἐλέησον», το «Πάτερ ἡμῶν…», τις προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ὅταν μεγαλώσῃ καὶ πάῃ στο σχολείο, νὰ τοῦ ἀγοράσης μια Καινή Διαθήκη καὶ νὰ διαβάζη μέρα – νύχτα τὸ Εὐαγγέλιο. Καὶ ὅταν νυχτώνῃ, κάτω ἀπὸ τὰ άστρα, νὰ πάρῃς μὲ τὴ γυναίκα σου το παιδάκι σου, να γονατίσης καὶ νὰ κάνης προσευχή μαζί του. Και όταν χτυπᾷ ἡ καμπάνα τὴν Κυριακή, νὰ πάτε οικογενειακῶς στὴν ἐκκλησία. Να ἐκκλησιαστῆς μαζί του. Νὰ τὸ ἔχης κοντά σου στην έκκλησία, μὲ σταυρωμένα τα χέρια, καὶ νὰ μὴν τὸ ἀφήσῃς νὰ τρέχῃ σὰν σε αλώνι μέσα στην εκκλησία. Καὶ ὅταν πλησιάζη το Πάσχα καὶ οι μεγάλες γιορτές, νὰ τὸ πᾷς στὸν ἐξομολόγο, γιὰ νὰ πῇ τ’ αμαρτήματά του καὶ νὰ κοινωνήση τῶν ἀχράντων μυστηρίων. Να προσέχης τη ζωή σου καὶ νὰ τοῦ δίνης καλό παράδειγμα. Καμμιά αίσχρὰ λέξι νὰ μὴ βγή από το στόμα σου, καμμιά βλασφημία, καμμιά φιλονικία με τη γυναίκα σου. Να είνε άγιασμένο το σπίτι σου και να το κάνῃς ἐκκλησία.

Αὐτά πρέπει να κάνης σαν πατέρας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Επισκόπου ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ/ «Γονείς, φροντίστε για την ανατροφή των παιδιών σας»/ σελ. 8-9